Tips voor ouders

Onderstaande tips zijn slechts standaardadviezen.  Tijdens therapie krijgen ouders adviezen op maat van hun kind.

  • ​​​​​​​

  • Correcties aanbrengen, wijzen op het gestotter of laten herhalen maken het spreken onaangenaam en frustrerend voor het kind en geven meer spanning en soms meer stotteren.

  • Adviezen als: ‘denk eerst goed na”, haal eens diep adem’, “wees eens wat rustiger’ doen het zelfvertrouwen dalen en doe je dus beter niet.opmerkingen in het bijzijn van het kind als: ‘wat stottert hij toch weer erg’ of ‘gisteren ging het toch veel beter’ werken als stoorzenders en worden zelfs door kleuters van 3 jaar opgepikt… Probeer deze niet te doen in het bijzijn van je kind.

  • Spreek rustig en trager met je kind, geef je kind de tijd om zijn gedachten uit te drukken. Dit is efficiënter dan je kind aanmanen om trager of rustiger te spreken

  • Hou oogcontact en probeer op een vriendelijke manier geduld uit te stralen

  • Het is belangrijk je aandacht te richten op wat het kind zegt en niet op de manier waarop het dit doet. Wat je kind zegt blijft belangrijker dan hoe hij dit zegt

  • Besteed veel aandacht aan wat je kind leuk vindt en kan. Bemoedig en steun hem daarin. Kinderen, zowel jonge als oudere, zijn heel gevoelig voor de waardering van hun ouders. Zo bevordert u het zelfvertrouwen van je kind. Probeer dus niet alleen stil te staan bij het stotteren van het kind. Het stotteren is slechts een klein stukje van je kind, het hele kind is immers veel meer.

  • Geef je kind geleidelijk aan zelf verantwoordelijkheden, laat het zelf antwoorden in de winkel of aan de telefoon, doe het niet in zijn plaats. Ook een stotterend kind moet de kans krijgen zich te ontwikkelen door zelfstandigheid te oefenen. Het kind moet leren voor zichzelf te praten, assertief te reageren of om te gaan met kritiek. 

  • Deel de leerkracht mee dat je kind stottert, vóór de eerste schooldag of tijdens de eerste schooldagen. De meeste leerkrachten staan positief tegenover overleg met de ouders. 

  • Wordt er op school gelachen met het stotteren, wacht dan niet te lang om de leerkracht in te lichten, zij staan meestal open voor een gesprek.

  • Wanneer je kind aangeeft dat het problemen heeft met het spreken, luister en minimaliseer het probleem niet.

  • Probeer zoveel mogelijk familie en vrienden/kennissen in te lichten over HOE men moet omgaan met je kind.

  • Zeg nooit in het bijzijn van je kind dat de therapie veel geld kost… een schuldgevoel wordt snel ontwikkeld.

  • Ademhalingstherapieën ( Del Ferro, Mcguire) behandelen niet de oorzaak van het stotteren maar het gevolg van het stotteren en hebben vaak een beperkt of kortstondig effect.